""

اگر از زمین برویم در کدام ستاره یا سیاره می توانیم زندگی کنیم ۲

0

در قسمت اول این مقاله مدارهای زمین را برای سکونت احتمالی در آنها بررسی کردیم و اکنون ادامه مقاله را با هم مرور می کنیم.

مظنونین همیشگی ماه و مریخ
هر بار صحبت از سفر از زمین می شود ماه و مریخ گزینه های اصلی پیش روی ما هستند . ما به ماه سفر کرده ایم و توانایی سفر به آنجا را داریم حتی اگر ملاحظات سیاسی و اقتصادی نبود تا الان می توانستیم شهرک های کوچکی روی ماه داشته باشیم . با وجودی که ماه گزینه بی نظیری برای ساخت یک پایگاه تحقیقاتی است و بسیاری از دانشمندان برای روزی که بتوانند رصد خانه ای عظیم را در سوی پنهان ماه قرار دهند بی تابی می کنند و حتی بسیاری از آینده نگرها از ماه و نیمه پنهانش به عنوان مکانی مطلوب برای ساخت شتاب دهنده ای عظیم برای تولید ضد ماده لازم برای سفرهای میان ستاره ای یاد می کنند، اما برای اقامت دائمی ما، ماه شاید گزینه چندان مناسبی نباشد . ما در ماه با بحران منابع مواجهیم و به همین دلیل مریخ گزینه ممکن و جذاب اصلی در همسایگی ما خواهد بود.
ولی ما تاکنون نتوانسته ایم انسانی به مریخ بفرستیم در چند هفته گذشته ناسا اعلام کرد موفق به طراحی و معماری ماموریتی شده که به شما امکان می دهد تا سال ۲۰۳۰ ، به مدار مریخ سوار کنید و به زمین باز گردید . به این ترتیب شاید تا سال ۲۰۴۰ بر سطح این سیاره انسانی فرود آوریم. مریخ پتانسیل بالایی دارد. اولا برای چنان مهاجرتی، سرزمینی به اندازه کافی نزدیک به شمار می رود. ثانیا دانش ما از مریخ اندک نیست. گذشته از آن مریخ چندان هم بکر و سترون نیست. در آن منابع آب وجود دارد. می توان از خاکش مواد لازم برای تهیه سوخت را تجزیه کرد ودر نهایت در محیطی بسته، نسل اول مهاجران را سکنی داد . با این وجود مریخ هم دنیای ایده آلی نیست. با شرایط موجود، زندگی در مریخ شاید تفاوت چندانی با ساختن غارهای پولادین روی زمین نداشته باشد. برای همین برخی آینده نگرها به دنبال طراحی افراطی هستند “مریخ را به زمین تبدیل کنید” در پروژه ای که به نام زمین سازی یا کلونایز کردن زمین مطرح است گ با کمک فناوریهای موجود ، می توان جو مریخ را بازسازی کرد. گازهای گلخانه ای را به آن تزریق کرد. فشار سطحی را افزایش داد. ترکیب جو را عوض کرد و در نهایت با کاشت گیاهان، آب و هوای مریخ را برای زیستن انسان مناسب ساخت . در این دنیای جدید، دیگر برای قدم زدن نیازی به لباس های فضایی ندارید. می توانید مستقیما از جو مریخ تنفس کنید و به زراعت بپردازید . فرایند چنین تحولی ساده و آسان و یک شبه نیست . برخی از خوشبینانه ترین برآوردها می گویند اگر همه امکانات مال و فنی و زیر ساخت های علمی آماده باشد . شاید چنین پروسه ای حداقل یک قرن طول بکشد . تازه این زمانی است که بتوان که در مناظراتی که در مورد اخلاقی بودن چنین کارهایی مطرح است به نتیجه ای موثر رسید.

مریخ

گزینه دیگر سیارات فرا خورشیدی
اما شاید جایی دورتر از خانه، جایی در اطراف ستاره های دیگر کهکشان ما، سیاره هایی باشند که آماده پذیرایی از انسان اند. سیاره هایی که نیازی به همسان سازی ندارند و همین امروز می توانند میزبانی ما را بر عهده بگیرند. با توسعه ای که در دانش سیاره های فراخورشیدی در حال رخ دادن است، شاید به زودی بتوانیم سیاره ای مانند زمین را که در فاصله مناسبی از خورشید خود قرار دارد و برای پشتیبانی از حیات ما، دارای شرایط مناسبی است پیدا کنیم ، خانه ای نو و آماده.
اما چطور باید بادبان ها را به آن سو بکشیم؟ چنین سفر و هجرتی با فناوری های موجود، شاید یک ماجراجویی میان نسلی باشد . در حال حاضر، با بهترین فناوری هایی که داریم ، هزاران سال طول می کشد تا به نزدیکترین ستاره های اطراف خود برسیم . شاید اگر روزی عزم چنین سفری کردیم باید به جای یک سفینه فضایی به کاروانی از ابرسفینه ها دست پیدا کنیم که بخش عمده ای از آنها مردمانی را حمل می کنند که با فناوری خواب مصنوعی آرامیده اند تا در منابع مورد نیاز برای چنین سفری صرفه جویی شود.
اما با این وجود، باز هم نیاز به خدمه بیدار داریم، مگر اینکه هوش مصنوعی و دانش روباتیک آنقدر پیشرفت کرده باشد که بتوان سکان این کشتی را در این سفر چند صد هزار ساله به دست آنها داد، اما اگر قرار باشد کسانی بیدار بمانند، تنها بخش کوچکی از این سفر را زنده خواهند بود. تمدنی چند صد هزار ساله، باید عمر و زندگی خود را در سفری عظیم طی کند. نسل های متمادی به دنیا خواهند آمد و در خواهند گذشت تا این سفر به پایان برسد . به همین دلیل پیدا کردن خانه مناسب، گزینه ای ساده نیست . اگر این خانه را از دست بدهیم ، شاید باید امیدوار باشیم که مردمانی مهربان با فناوری بی نظیر به داد ما برسند. شاید برای ما کرم چاله ای را پایدار کنند که ما را از همین جا و از منظومه خود ، به همسایگی خانه جدیدمان ببرد اما آیا ما با زمین و خانه خود مهربان بوده ایم که از دیگرانی(به فرض وجود) انتظار داشته باشیم با ما مهربان باشند.

دانستنیها

پارس کده

مطالب مرتبط

اشتراک:

درباره نویسنده

نظر خود را بیان کنید