با خانه های خالی از فرزندان چه کنیم

0

نشانگان سندرم آشیانه خالی ، گونه ای احساس تنها و جدا ماندگی است و بعد از آنکه فرزندان به عزم تشکیل زندگی مستقل برای نخستین بار منزل را ترک می کنند ، امکان دارد پدر یا مادر به چنین عارضه ای مبتلا گردند.

چون که پشت سر نهادن سرای پدری به وسیله جوان ، کلا رخداد عادی و بهنجار است، غالبا به نشانگان آشیانه خالی وقعی نهاده نمی شود.ممکن است این معضل به بروز حس بی آرمانی و افسردگی در والدین بینجامد، زیرا رها سازی خانه و کاشانه از سوی فرزند ، به پیدایش دگرگونی هایی در فرآیند حیات پدر و مادر منتهی می گردد که در مادر بیشتر است.

به دیگر سخن ،  هنگامی که آخرین فرزند از خانه می رود ، فصل نوینی در ارتباطات زن و شوهر گشوده می شود که به نشانگان آشیانه خالی شهرت دارد.

عکس کارتونی پیرمرد-پیرزن

آنان به دوره ی تازه ای گام می گذارند که قبلا تجربه ای درباره اش نداشته اند. گاه این زن و مرد چنان درگیر وظایف والدی بوده اند که از خودشان غفلت کرده اند و تقریبا روابط شان به هم خانگی بدل شده بود و در پی عزیمت فرزندان ، تازه با این وضعیت روبرو می گردند که اساسا کیستند و باید در مقابل یکدیگر چه نقشی داشته باشند.

یکی از روانشناسان را باور بر این است: موقعی که جوجه ها از آشیانه می روند ، با رفتن آخرین جوجه، پرنده ی نر و ماده را تنش فرا می گیرد و در پی آن درگیریشان شروع می شود.جالب است این قضیه در مورد انسان ها هم رخ می نماید. اعتیاد و بیماریهای جسمی از عواقب این نشانگان شمرده می شود.

پیش از این تصور می شد که بانوان پس از رفتن فرزندان شان از خانه شدیدا در معرض ابتلا به افسردگی اند و دچار فقدان هویت و هدف. لیکن پژوهش های صورت گرفته، ابتلا به امراض ناشی از فسرده دلی را در این مرحله از حیات در خانم ها تایید نکرده است.(افسردگی جزئی از پیری و سالمندی نیست)

در این گونه مواقعی که منزل از وجود بچه ها تهی می گردد، مادرها نیز بر طبق معمول به برخی از دوران های حساس زندگیشان، چونان یائسگی یا مراقبت از پدر و مادر سالمند خویش می پردازند.

بی شک این بدان مفهوم نیست که مردان به هیچ وجه با چنین معضلی رویاروی نمی گردند . احتمال دارد اینان نیز با احساساتی مشابه با فقدان های مربوطه به دوری فرزندان روبه رو شوند.

این روزها اکثر مادران شاغل اند و از همین روی ، زمانی که فرزندان خانه را ترک می کنند ، کم تر افسرده می گردند. در عین حال امروزه شمار جوانان ۲۵-۳۰ سالی که با پدر و مادرشان ادامه ی حیات می دهند خیلی بیشتر از گذشته است . احتمال دارد به سبب دشواری های حاصل از طلاق، ادامه ی تحصیل، معضلات برآمده از اعتیاد یا نقل مکان های موقتی، بچه ها به خانه پدریشان برگرند.

نشانه ها

در چنین مواقعی احساس ناراحتی کاملا طبیعی بوده و در ضمن عادی است که مایل باشید در غیاب فرزندانتان ، لحظاتی را در اتاقش سپری سازید تا نزدیکی فزون تری بدو احساس کنید. چنان چه حس می نمایید که زندگی مفیدتان به سر آمده است یا زیاده از حد می گریید و یا به قدری ناراحتید که مایل نیستید دوستان و آشنایانتان را ببینید یا سرکار بروید ، بهتر است با یک متخصص مشورت کنید

علت ها:

همانگونه که قبلا اشاره شد، هنگامی که زنی در وهله ای از زندگی اش قرار دارد که بچه ها در حال ترک خانه هستند، امکان دارد گرفتار سایر دگرگونی های زندگی خویشتن همانند یائسگی یا کنار آمدن یا نگه داری از پدر و مادر پیرشان نیز باشند. مظالعات نوین حاکی از آنند که کیفیت ارتباط پدر و مادر فرزند در پنین شرایطی پیامدهای مهمنی برای هر دو طرف دارد.

وقتی آنان توانسته باشند رابطه ی پسندیده ای با فرزندان شان برقرار کنند ، از انتقال به آشیانه خالی فواید بسیار زیادی نصیبشان می شود . دشمنی، کناره گیری و تضادها در روابط بین والدین و فرزندان خویش ، پشتیبانی میان نسلی را، در زمانی که فرزندان در آغاز جوانی بسیار بدان نیاز دارند، می کاهد.

درمان ها

زمانی که دوری از فرزند ، ناراحتی و غم شدیدی در پدر و مادر پدید می آورد ، در این صورت یقینا درمان ضرورت می باید ، باید هر چه زودتر احساسات تان را با پزشک خود در میان بگذارید. امکان دارد به قرص های ضد افسردگی نیاز داشته باشید و برای مهار احساسات تان باید با متخصص روان شناسی مذاکره کنید. افزون بر این بکوشید با ایفای نقش جدید خود در زندگی فرزندان تان و همچنین تغییری که در هویت تان به عنوان پدر یا مادر صورت گرفته است، هماهنگ شوید.

رابطه ی شما با فرزندان تان به مثابه رابطه ی دو همسال خواهد شد و باید به دنبال آن باشید که حریم شخصی فزون تری برایش در نظر بگیرید.

ذهن تان را برای تنها ماندن آماده سازید

از جمله مسایلی که آدم ها از ۷۰ سالگی به بعد باید با آن سازگار شوند، پدیده ی مرگ است. مرگ همسر در کشورهای غربی ، بیش ترین فشار روحی و استرس را به مرد یا زن هموار می سازد.لکن در ایران، کشورهای عربی و آسیای میانه ، جان سپاری فرزند بیشترین فشار روانی را به پدر یا مادر وارد می کند.اگر در این دوره ، مرگ فرزند روی دهد ، کنار آمدن پدر و مادر با آن تا حدی ناممکن است. زوج باید ذهن خود را برای فقدان همسر یا تنهایی آماده کنند.

مطابق آمار طول عمر زنان بیشتر از مردان بوده و میزان زنان بیوه رو به فزونی است. بنابراین بانوان باید بتوانند آمادگی ذهنی و جسمی جهت رویارویی با این پدیده ی طبیعی حیات را دارا باشند. اما متاسفانه گاه دل بستگی به همسر به قدری زیاد است که پس از جان باختن همسر مرد یا زن از انجام امور ساده ی روزمره در خود در می مانند.

مطالب مرتبط

اشتراک:

درباره نویسنده

نظر خود را بیان کنید