ضرب المثل های معروف ایرانی که با حرف الف شروع می گردند با توضیح

0

معروفترین ضرب المثل های ایرانی گروه الف(ضرب المثلهایی که با حرف الف شروع می گردند)

آب از آب تکان نمی خوره: کنایه از این است که همه جا ایمنی است و همه چیز در کمال آرامش است.

آب از دستش نمی چکه: بسیار خسیس است.

آب از سرچشمه گله: کار از بالا خراب است.

ضرب المثل های معروف ایران

آب از سرش گذشته: کارش اصلاح شدنی نیست و درنهایت شکست است.

آب پاکی روی دستش ریخت: به کلی ناامیدش کرد.

آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم: مقصود و مراد در کنار ماست و ما از آن بی خبریم.

آب را گل آلود می کند که ماهی بگیره: اشاره به کسانی است که به واقعه ای دامن می زنند تا لفت و لیسی بکنند. مانند:‌ دزد بازار آشفته می خواهد.

آب زیر پوستش افتاده: چاق شده و سرحال اومده.

آب که یه جا بمونه می گنده.

آبکش را نگاه کن که به کفگیر می گه تو سه تا سوراخ داری: اشاره به مردمی است که خودشان سراپا عیبند و از دیگران عیبجویی می کنند.

آب که از سر گذشت چه یک ذرع چه صد ذرع ،‌ چه یک نی چه صد نی: در مورد کسانی گفته می شود که وقتی به چند مصیبت گرفتار می شوند دیگر از هیبت نمی هراسند.

آب که سربالا می ره قورباغه ابوعطا می خونه: این مثل برای کسانی است که تا روزگار بر وفق مرادشان می شود خدا را بنده نیستند. مانند: به فلانش می گه دنبال من نیا بوگند می دی.

آب نمی بینه وگرنه شناگر ماهریه: در مورد کسانی است که ذاتا پاردم سائیده و بدجنس هستندد ولی زمینه بد جنسی برایشان آماده نیست.

آبی از او گرم نمی شه:‌ به او امید نباید داشت.

آتش که گرفت خشک و تر می سوزد: در حوادث گناهکار و بی گناه با هم فنا می شوند.

آخر شاه منشی شاه کشی است: عاقبت کسی که پا را از گلیم فراتر می گذارد گدایی است.

آدم پول و پیدا می کنه ، پول آدم و پیدا نمی کنه: در موردی گفته می شود که بعضی ها پول را بر آدمی ترجیح می دهند.

آدم بد حساب دوبار می ده: مرد بدحساب نوعا مجبور می شود بدهی را با خسارت بپردازد.

آدم تنبل ،‌ عقل چهل وزیر داره: نوعا مردم تنبل به دیگران پند و اندرز می دهند.

آدم خوش معامله شریک مال مردمه.

آدم دست پاچه کار را دوبار می کنه.

آدم زنده زندگی می خواهد.

آدم گدا این همه ادا: درمورد افرادی گفته می شود که نازو اداشان متناسب با وضع و حالشان نیست. مانند میمون هر چه زشت تره بازیش بیشتره.

آدم گرسنه خواب نان سنگک می بینه: یعنی هرکس درخیال چیزیست که ندارد مانند شتر در خواب بیند پنبه دانه

آدم ناشی سرنا را از سر گشاد می زنه:‌در مورد اشخاصی گفته می شود که کاری را به دست می گیرند و لی کاردان نیستند.

آدم هزار کاره کم مایه می شه: در مورد کسانی است که به یک کار اکتفا نمی کنند و به همین دلیل درهیچ کاری وارد نیستند. و ناچارا یخشان نمی گیرد.

آرد خودمونو بیختیم ،‌ الکمونو آویختیم: این ضرب المثل برای کسانی است که از هوی و هوس افتاده اند دیگر دنبال تمنیات دل نیستند.

آرزو بر جوانان عیب نیست.

آستین نو پلو بخور: در موردی گفته می شود که هنرمند را درلباس کهنه به هیچ می گیرند ولی به هنران ظاهرساز را بر صدر می نشانند. صائب گوید:‌

هنر ز فقر کند در لباس عیب ظهور      که نان گندم درویش طعم جو دارد.

می گویند ملا نصرالدین شبی با لباس کهنه به مهمانی رفت ،‌ میزبان به او بی اعتنایی کرد ،‌ و اورا از خانه راند ،‌ بار دیگر با لباس آراسته و نو به همان مجلس رفت ،‌ صاحبخانه به او تملق ها گفت واز اینکه بر سر صاحبخانه با حضور خود منت گذاشته است تشکرها کرد و او را بالای سفره نشاند. ملا هم گوشه آستین خود را گرفت و به پلو و خورش مالید به او گفتند: چرا چنین می کنی؟ گفت: آستین نو پلو بخور.

آسوده کسی که خر نداره    از کاه وجودش خبر نداره

آسه برو آسه بیا که گربه شاخت نزنه.

آشپز که دو تا شد آش یا شور می شه یا یا بی مزه: در موردی گفته می شود که یک کار دو کارفرما داشته باشد. مانند ماما که دوتا شد سر بچه کج در میاد ، خانه ای را که دو کدبانوست خاک تا زانوست.

آش نخورده و دهن سوخته: درمورد متهم بی گناه گفته می شود.

آفتابه خرج لحیمه: به تعمیر نمی ارزه.

آفتابه لگن هفت دست شام و ناهار هیچی: در موردی گفته می شود که کار پرسروصدا باشد و نتیجه هیچ. یا سازمانی دارای تشکیلات فراوان باشد ولی در آن کاری انجام نشود و مانند اینها.

آمد زیر ابروشو برداره ،‌ چشمش را کور کرد:‌رفت کاری را بهتر کند ، بدتر شد.

آمدم ثواب کنم ،‌ کباب شدم: در موردی گفته می شود که یک خیرخواه احترام به عمل نیک کند و خودش به عذاب می افتد.

آنان که غنی ترند محتاج ترند.

نشر : پارس کده

مطالب مرتبط

اشتراک:

درباره نویسنده

نظر خود را بیان کنید